مشخصات مقاله

عنوان نشریه:   دانشور :   شهریور 1384 , دوره  12 , شماره  58 ; از صفحه 1 تا صفحه 8 .
 
عنوان مقاله:  بررسي اندازه دور سر نوزدان در بيمارستان هاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي تهران
 
نویسنده مقاله:  توتونچي پريچهر*
 
* گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
 
چکیده: 

هدف: يكي از معيارهاي سلامت نوزاد در زمان تولد، اندازه دور سر او است كه همراه با ساير معيارها، مثل قد و وزن مي تواند اطلاعات مفيدي در مورد چگونگي رشد داخل رحمي جنين و مراقبت پره ناتال مادر در اختيار ما قرار دهد. هدف از انجام اين بررسي تعيين اندازه دور سر نوزادان زنده متولد شده در بيمارستان هاي تحت پوشش دانشگاه تهران و بعضي از عوامل موثر بر آن بود.
مواد و روش كار: نوع بررسي مقطعي بود. خصوصيات مورد بررسي، شامل جنس نوزاد، سن داخل رحمي، وجود ناهنجاري مادرزادي از جمله ناهنجاري هاي جمجمه، وجود صدمات جمجمه اي ناشي از زايمان، وضعيت قرار گرفتن جنين و جفت، سن مادر، وجود چند قلويي، نوع زايمان، سوابق باروري مادر (از قبيل تعداد بارداري، تعداد زايمان، سابقه سقط، سابقه نازايي)، سابقه بيماري مزمن مادر، و مصرف فني تويين و يا الكل توسط مادر در دوره بارداري اخير بود. اطلاعات فوق از طريق معاينه فيزيكي نوزاد و مصاحبه با مادران جمع آوري گرديد. وزن، قد و دور سر نوزادان در روز اول تولد اندازه گيري و ثبت گرديد. اين مطالعه از مهرماه سال 1381 تا مهر ماه سال 1382 در بيمارستان هاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي تهران صورت گرفت. اطلاعات مربوط به 1067 نوزاد زنده متولد شده كه به طور تصادفي انتخاب شده بودند جمع آوري گرديد.
نتايج ميانگين دور سر نوزادان 34.3 سانتي متر با انحراف معيار 1.84 و ميانه 34.5 بود. ميانگين دور سر 1040 نوزاد 96.48) درصد( در محدوده 30.6-38، 31 نوزاد 2.95) درصد( كم تر از 30.6 و 6 نوزاد 0.57) درصد( بيش از 38 بود. ميانگين دور سر نوزادان پسر (34.55) كمي بيش تر از دختران 34.12) ) بود. ميانگين دور سر نوزادان نارس 32.41) ) كم تر از نوزادان ترم (34.62) و نوزادان كم وزن (31.63) كم تر از نوزادان با وزن طبيعي (34.68) بود. ميانگين دور سر نوزاداني كه حاصل زايمان چهارم و بيش تر (34.62)، سزارين (34.51)، بارداري سوم و بيش تر (34.49)، بارداري يك قلو (34.42) و يا مادران بيش تر از 35 سال (34.49) بودند از بقيه نوزادان بيش تر بود. بين اندازه دور سر نوزاد و سن داخل رحمي p<0.001) و (r=0.51، وزن نوزاد p<0.001) و (r=0.62 و قد نوزاد p<0.001) و (r=0.58 همبستگي مثبت وجود داشت. ميانگين دور سر نوزادان با تعداد زايمان، تعداد بارداري، بارداري دوقلو، سن مادر، سن داخل رحمي، وزن زمان تولد و جنس نوزاد ارتباط معنادار آماري نشان داد.
بحث و نتيجه گيري: در اين بررسي، دور سر 3.5 درصد نوزادان در خارج از محدوده 2 SD ± از ميانگين قرار داشت كه اين نوزادان بايد از نظر ميكروسفالي و يا ماكروسفالي تحت بررسي دقيق تر قرار گيرند. نتايج اين مطالعه نشان داد كه برخي از خصوصيات مادر از قبيل سن بيش از 35 سال، تعداد بارداري و يا تعداد زايمان بيش تر از يك بار و بعضي از خصوصيات نوزاد، شامل يك قلويي، وزن زمان تولد بيش از 2.5 كيلوگرم، سن داخل رحمي 37 هفته و بالاتر و پسر بودن، اندازه دور سر نوزاد را به طور معنادار افزايش مي دهد. مضافا اين كه با بالاتر رفتن سن داخل رحمي جنين و در نتيجه رشد داخل رحمي بهتر او كه توسط قد و وزن نوزاد نشان داده مي شود رشد دور سر هم افزايش مي يابد. بنابراين به نظر مي رسد فراهم كردن امكان رشد داخل رحمي بيش تر جنين از يك سو و پيشگيري از زايمان زودرس از سوي ديگر مي تواند احتمال طبيعي بودن اندازه دور سر جنين را در زمان تولد افزايش دهد.

 
كليد واژه: دور سر، ميانگين، نوزاد، عامل خطر